قبرنوشته‌های یک مرده‌ بی فک و فامیل

موضوع عکس. سلف پرتره از مجموعه تو مشغول مردن ات بودی

عکاس خودم.

نام عکس: تصویری از من دم غروب در حوالی عدم

مادرم دیروز صبح مرد در حالی که من هنوز داشتم چای می نوشیدم و هنوز پلک هایم سنگین بود از خواب سنگین تری. فی المجموع حوصله مردن کسی را در آن وقت صبح نداشتم مخصوصا مردن مادر را. که موکدا چند بار به وی گوشزد کرده بودم مادر جان می خواهی بمیری بمیر ولی در یک عصر غم انگیز نه یک صبح دل انگیز. اما مادر گوشش به این حرف ها بدهکار نبود. می گویند زن ها پیچیده هستند اعتراف می کنم مادرم تنها زنی بود که هیچ وقت پیچیده نبود آن قدر ساده و راحت بود که می توانستم به راحتی ببوسمش و از وی بخواهم که مرا ببوسد ..مادرم زن خوبی بود....

فصل دوم

گوشش هایش را می گیرد می گوید این مخدره که اینطور چهچه می زند و با هر چهچه اش تو را به آتش جهنم نزدیک تر میکند کیست. می گویم کس خاصی نیست بهش می گویند adele. می گویم همین مخدره در اسکار مقام بهتراین ترانه فیلم در اسکار را گرفت. می گوید قرمساق عجب صدایی دارد. می گویم حاج آقا این طرب و غنا را ما از کجا بفهمیم. می گوید مناسب مجالس لهو لعب نباشدو می گویم حاج آقا جدیدا ترانه های غمگین و حتی نوارهای بعضی از این برادرها را هم در مجالس لهو لعب پخش می کنند. می گوید نباید لهو لحدیث باشد. می گویم حاج آقا خواننده ای که  مادرش را در ترانه می ستاید لهو الحدیث می گوید یا کسی که که در مداحی پارس میکند و یا فقط صرفا حسین حسین می کند. می گوید هر چه که باشد نباید لیضل عن سبیل الله باشدو می گویم حاج آقا همین حاج خانومی که شما می فرماید دارد ما را به آتش نزدییک میکند با مادرش زندگی میکند و روی سن که می رود  به جای اینکه از دوست پسرش تشکر کند فقط یک کار میکند  و از  مادرش تشکر میکند. حاج آقا هیچی نمی گوید و می گوید این پسته ها را از کجا خریدی؟...

فصل سوم.

دستم را روی سرش میگذارم می گویم تو را به فاطمه زهرا یک نگاهی به پسرت بنداز.می گویم ته تغاری ات فرق دارد.تومنی هفت صنار با بقیه بچه هایت توفیر دارد که عزم فرنگ کردند.بعد می گویم تو که آلبر کامو را نمی شناسی تو که هیچ وقت از هایدگر و معمای هستی و زمانش چیزی نمیدانی. بلند می شود می گویم دلیل این همه بغض چیست. وقتی که اسمت را می آورم حتی اگر در یک دیسکو ریسکو در حوالی منهتن باشم یا در مترو خط شیش و در ایستگاره فرمانداری شهر اسلو که نماد وایکینگ ها را هم نصب کرده اند باشم و یا حتی در کنار مجمسه مانکن پیس در بروکسل باشم و یا چرا راه دور بروم کنار همین تئاتر لعنتی شهر باشم. هر وقت که یاد چادر گلی گلی ات می افتم گریه ام می گیرد. بغضم می آید به خدا.

فصل چهارم

مادرم دارد می میرد یعنی ساعت هاست که مرده است.  گوشه ای از اتاق ایستاده ام و به دیوار تکیه داده ام و به تراک درخت از آلبوم دشت گریان گوش فرا میدهم.

قبرنوشت:1. نام عکس : این فصل را بدون من بخوان. عکاس خودم

براعت استهلال

تصویر از لبانش وقتی که حرف می زنند و من به جای اینکه به واژه هایش نگاه کنم به لب هایش نگاه میکنم، تصویری از گیسوان طلایی اش که به جای اینکه بگویم " من مرد تو هستم ، بپوشان . بپوشان" بر سر شاخک های گیسوان طلایایی اش تاب می خوردم

داخلی- خانه - روز - عطف اول. گره افکنی

من نشسته ام روی یک صندلی لهستانی، چای می نوشم، این چای شبیه هیچ چای اول صبحی نیست، شبیه یک چایی است که توگویی می توان تشخیص داد نوشیدنش تاوان یک هم آغوشی سرد در بستری سرد با همسری سرد تر بوده است. دیشب همسرم مرد پس از آنکه آخرین آه ارگاسم های طولانی اش را کشید و مثل یک ققنوس جان به جان آفرین تسلیم کرد. شبیه یک جماع تام و تمام، و شبیه یک انتحار مقدس، و در آن هنگام و در آن موقع شب در دل تاریکی خودخواسته که او همیشه می خواست من به اورشلیم فکر می کردم من به مریم های مجدلیه فکر می کردم، به یهودا حتی به برناوا و به مسیح که روی تمام چراغ قرمز ها به صلیب کشیده شده است ولی او تنها و تنها با جماع تام و به ارگاسم های طولانی اش تغزل می ساخت. او هر آنچه بود را می خواست و من تعمید، از دل این هم آغوشی تعمید می خواستم و او هر آنچه بود را، لذت این جهانی و آنجهانی را، دیشب همسرم پس از یک هم آغوشی تام و پس از یک ارگاسم طولانی طاقت فرسا مثل یک ققنوس سوخت و سرد شد، و من گمان می کردم که جماع و هم آغوشی با همسرم از مطهرات است، همچون آب برای وضو و همچون خاک برای تیمم و همچون آفتاب برای زمین و همچون آتش برای شراب.. گفتم شراب همسرم وقتی مست می شد به نماز می ایستاد بوی گس شراب های فرانسوی در هنگام تهلیل و قنوت خواندش در سرای اتاق می پیپچید همان اتاق که در نظر او اتاق هم آغوشی بود و همان اتاق که در نظر من اتاق تطهیر بود

داخلی- خانه - شب - عطف دوم گره گشایی

داخل اتاق تطهیر نشسته ام. همسرم مدتی طولانی است که ققنوس وار اتش گرفته است و مرده است. تخت هنوز قالب جای ما را در حال هم آغوشی بر خود نگه داشته است، و من مثل یک صحنه جرم دو تا دور ان را حصار کشیده ام و هر وقت که آرزوی تطهیر دارم سر به آن اتاق می زنم. حصار را این بار پاره میکنم و به تخت می خیزم، زیر بالش همسرم را می گردم، قلبی هنوز در آن زیر می تپد قلبی که همیشه اتهامش هوسبازی بود، زیر بالش خودم را می گردمم و یک پایین تنه کرم خورده می بینم... 

قبرنوشت 1: این سورئال های من و این رئالیست های جادوئی من رو به بزرگی خودتون ببخشید

قبرنوشت 2: غروب در نفس گرم جاده خواهم رفت پیاده آمده ام بودم پیاده خواهم

قبرنوشت3: دیروز از انقلاب گذشتم تازه فهمیدم ما انقلاب کردیم که هم کارگر جنوبی داشته باشیم و هم کارگر شمالی

قبرنوشت4: من از سکوت شب سردتان خبر دارم

شهید داده اید، از دردتان خبر دارم

قبرنوشت 5: تو مگو ما را بدان شه بار نیست    با کریمان کارها دشوار نیست

قبرنوشت1:امسال هم تو جشنواره تئاتر فجر و هم فیلم فجر و هم موسیقی فجر شرکت کردم و به عنوان خبرنگار و عکاس اخبارشو براتون مخابره میکنم . دعا گوتون هستیم.

قبرنوشت 2: روزهای بی تقویم نام مستندی از مهردا اسکویی عزیزه که نبینید عمرتون در فناست

قبرنوشت 1.اسم عکس: راه طولانی خانه عکاس خودم

م

قکر می کند اینکه هر روز و هر روز بیشتر از من فاصله بگیرد بیشتر می تواند انتقام بگیرد و تلاش مذبوحانه خودش را برای انتقام گرفتن از من به نمایش بگذارد یعنی اینکه هر چقد دور تر شود از من و هر چقدر هر چند وقت یکبار بیاید و یک پیام بدهد که سلام چطوری و بعد و با بی اعتنایی کامل بگوید خداحافظ مرا بیشتر عذاب می دهد!!! ولی اصلا اینطور نیست!!! نه اینکه کاملا اینطور باشد نه ولی آدم بعضی وقت ها دوست دارد این جور زخم زدن ها را، یعنی اگر مثل یک حیوان آرام می آمد و اهلی می شد آنقدر که در حال حاضر وحشی و پاچه گیر و به قول خودش سگ است جذاب نیست لا اقل من به تنهایی از این وحشی بودن او لذت می برم همان طور که از گریه کردن و به گریه انداختنش لذت می برم و همانطور که از تلالو گیسوان طلایی اش لذت می برم ولی او فکر می کند که با این بی اعتنایی اش دارد هر روز بیشتر از دیروز مرا عذاب می دهد در صورتی که تلاش جانکاه او همانند دستکاری کردن یک زخم لذت بخش است کلا طبع وحشیانه و سبعانه او که به گونه یک آهو وحشی عمل می کند هر کسی را طمع کارانه به سمت خودش می کشاند هر چند ظاهر شیر برنجش و لب پایین اش که کلفت تر از لب بالایی اش است برای کسی جذاب نیست ولی همین رفتارهایش باعث می شود که تک تک میمیک های صورتش و حتی آرایش نچسب و باسمه ای اش برای هر کسی تبدیل به نوستالژی شود من دلم خوش است که این حیوان وحشی تا دام در آغوش نگیرد نگران است.

:قبرنوشت1: اون شب که بارون اومد نام مستندی از کامران شیردل عزیزه